102 minuten

102 Minuten
Jim Dwyer & Kevin Flynn
ISBN: 90-229-8980-1
Non fictie



At 8:46 a.m. that morning, fourteen thousand people were inside the World Trade Centre just starting their workdays, but over the next 102 minutes, each would become part of a drama for the ages. Of the millions of words written about this wrenching day, most were told from the outside looking in. New York Times reporters Jim Dwyer and Kevin Flynn draw on hundreds of interviews with rescuers and survivors, thousands of pages of oral histories, and countless phone, e-mail, and emergency radio transcripts to tell the story of September 11 from the inside looking out. Dwyer and Flynn have woven an epic and unforgettable account of the struggle, determination, and grace of the ordinary men and women who made 102 minutes count as never before.

Recensies:

Het boek kreeg de titel 102 minuten. Het herbergt het verhaal vanaf het moment dat het eerste vliegtuig de noordelijke World Trade Center toren raakt, tot het moment dat diezelfde toren na 102 minuten als laatste van de twee torens instort.
Dit boek is tot stand gekomen door gebruik te maken van afgenomen interviews, boodschappen op antwoordapparaten, e-mails en radioberichten tussen reddingswerkers.
Als eerste bevat het boek zeer veel gedetailleerde informatie waardoor het soms wat saai overkomt. Dit boek zal ook waarschijnlijk enkel maar opgenomen worden voor lezers die echt op zoek zijn naar informatie over deze aanslag.
Je moet ook weten dat dit geen gewoon verhaal is maar een opsomming van gebeurtenissen in beide torens. Er wordt soms zelfs per minuut gewisseld van locatie en van mensen.
Ondanks die saaiheid wel een zeer interessant boek. Ja, ik weet dat dat een beetje raar klinkt maar ik vond het zeer interessant maar soms echt wel aan de ietwat saaie kant door het opsommen van alle cijfers en dergelijke. Het is een boek dat zeker binnenkomt bij het lezen. Flynn en Dwyer hebben op een aangrijpende manier de emoties die de mensen in de torens voelden op papier gezet en een tijdslijn gecreëerd die je meesleurt van inslag tot instorting.
Het volledig begrijpen van hoe ze zich moeten gevoeld hebben zit er waarschijnlijk enkel maar in als je zelf in zo’n situatie beland, wat hopelijk nooit gebeurt. Maar beide auteurs zijn er toch redelijk goed in geslaagd het begrijpbaar te maken.
Doordat je alles ziet door de ogen van verschillende mensen, van reddingwerkers tot slachtoffers. Van mensen in de torens tot mensen erbuiten, krijg je echt wel een volledig beeld geschetst van die 102 minuten.
Het en der zorgen afbeeldingen voor een extra uitleg bij de tekst en een epiloog trekt je als lezer nog mee naar een gebeurtenis in de uren na de laatste instorting. Waarna nog een lijst komt van de slachtoffers.
Een aangrijpend boek over een aanslag waar vele mensen nog steeds over zullen weten waar ze op dat moment mee bezig waren toen ze het nieuws vernamen. Een zeer goeie poging om begrijpbaar te maken hoe de betrokkenen zich moeten gevoeld hebben maar ook een boek dat de pijnpunten blootlegt waar het misliep in communicatie en reddingswerk.
Sven (JustBooks)

102 Minuten. Dat gaat over de aanslagen in de TwinTowers. De mensen op de werkvloer, die niets weten, vaak de verkeerde kant op worden gestuurd en de onzekerheid en angst. Een afschuwelijk beeld van overlevenden en mensen die later zijn overleden. De angst en de paniek is groot. Trappenhuizen zijn ineens niet bereikbaar, liften zitten vast en de architect van het gebouw had juist met opzet, hij had hoogtevrees, kleine smalle ramen in het gebouw geplaatst. Nu waren die ramen als een val, slechts enkelen strotten zich naar beneden. In de ene toren zagen ze al het papierwerk wat naar beneden vloog, terwijl ze dachten dat zij veilig waren. Opvallend is de slechte communicatie tussen hulpverleners, portofoons die niet werkten. Een verwarrend en triest boek.
GH